Gunung Agung
blijft in nevelen gehuld,
alsof hij zeggen wil:
keer eerst naar binnen,
naar jezelf.

Dus ik blijf zitten.
Met regen op het dak
en stilte met ruis
in mij.

De buitenwereld
lekt langzaam weg.
Tijd is nergens.
Ik hoef niets.

Alleen luisteren
naar wat komt
achter gesloten ogen
en open ramen.

En ergens,
tussen de druppels door,
vindt een zin
mijn hand terug.

Uit: Ik was daar nog even
Een bundel mijmermomenten in wording – Patrick Wouters

Last photo is made by @dineorabali my daily breakfast spot in #Sidemen. No copyright infringement intended.