Fragmenten I

Fragmenten uit Vlucht in de werkelijkheid, waar mogelijk geïllustreerd met beeldmateriaal, bedoeld als impressie van mijn boek.
Scènes uit Den Haag, voormalig Nederlands-Indië, Indonesië en Suriname. People, places and things: het decor van Vlucht in de werkelijkheid.

In het eerste deel is hoofdstuk 53, pagina 125 van enkele foto’s voorzien. We volgen Erik wandelend door de binnenstad van Paramaribo. Het vertrekpunt is zijn logement aan de Costerstraat.

[53]

Via de Costerstraat, de Verlengde Mahonylaan, rechtsaf de Prins Hendrikstraat in en linksaf de Regentessestraat in, wandel ik naar de Julianastraat. Het had sneller gekund, maar dit is mijn route.

Julianastraat, splitsing met Koninggestraat waar zich onder meer het St Vincentius ziekenhuis bevindt. Op weg naar school of een ontbijtroti halen? Links rotishop Carili. Inmiddels verhuisd naar het pand aan de overkant.

De scholieren in uniform lopen naar de scholen in de buurt. Of ze houden zich op bij de rotishop Carili. Het is op dit tijdstip razend druk, net als tijdens lunchtijd.

Ik passeer rechts op de hoek van de Van Roseveltkade het huis van de grote dichter Dobru. Tegenover de Sommelsdijkse kreek. ‘Het huis dat verhalen vertelt, Erik.’

Dobru Oso. Voormalig woonhuis van de dichter Dobru.

Ik volg de slenterroute van mijn vader langs de Sommelsdijkse kreek met aan de rechterkant de Nederlandse ambassade. Het lijkt of ze leegstaat.

De ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Paramaribo.

Ik sla rechts af, de Grote Combéweg in. Bij Zus & Zo maak ik een foto van de beschilderde schutting van Surinaamse helden met op de achtergrond het witte houten huis dat ik zo mooi vind. Iedere keer dat ik hier ben is het vervallener dan de vorige keer.

Het portret van Dobru, het tweede van links, is gebaseerd op een foto die in de kapperszaak hangt waar mijn vader trouw om de zes weken kwam.

Robin Ewald Raveles: Dobru. 1935-1983.

Net als mijn vader slenterde Dobru vaak door de oude stad, herkenbaar aan zijn afrokapsel, zwarte snor en grijze baard. Op weg naar zijn werk in het Surinaamse parlement op de hoek van de Grote Combéweg en de Gravenstraat (Henck Arronstraat). Of je zag hem in het centrum met een kleine boekenvoorraad, die hij zelf ook verkocht en signeerde op scholen en bij evenementen.

Gerestaureerd voormalige Parlementsgebouw, hoek Henck Arronstraat en Grote Combéweg.

De dichter-politicus betaalde een maaltijd voor mijn vader tijdens de eerste moeilijke jaren van zijn terugkomst naar zijn geboortegrond van de opbrengst van zijn boeken. En mijn vader was niet de enige: iedereen die het nodig had kreeg wat toegestopt. Het was deze dichter die hem aanspoorde het contact met zijn familie te hernieuwen. ‘Opdat wij Suriname leerden kennen.’ Dobru’s dood in 1983 trok mijn vader zich daarom erg aan. Het waren de jaren dat zelfs mijn vader niet zeker wist of hij in Suriname wilde blijven. Maar hij bleef, ook toen de binnenlandse oorlog het nieuws domineerde.
‘Nederland is me te koud en de mensen zijn me te kil, gudu.’

Andere fragmenten uit Vlucht in de werkelijkheid

Vlucht in de werkelijkheid is te koop via onder meer:

Neem voor lezingen, signeersessies of boeken in consignatie nemen contact op met Patrick Wouters via het contactformulier

Vlucht in de werkelijkheid: Tip van de sluier verzameld

Vlucht in de werkelijkheid werd aan het publiek gepresenteerd in Suriname op vrijdag 3 februari 2023 en in Den Haag op donderdag 23 maart 2023. Op zijn website licht Patrick Wouters een tip van de sluier op met wetenswaardigheden over zijn eerste boek.
In deze post vind je alle bijdragen bij elkaar verzameld.

Tip van de sluier

  1. Foto van vroeger
  2. December 2022: Wan Pipel en Pim de La Parra
  3. Het huis op de hoek
  4. Het Indische verhaal

Boekpresentaties

Julian Wouters verzorgde de vormgeving van de boekomslag. Charlene van Varseveld maakte de foto rechts. Julian maakte de auteursfoto.

Vlucht in de werkelijkheid is te koop via onder meer:

Neem voor lezingen, signeersessies of boeken in consignatie nemen contact op met Patrick Wouters via het contactformulier

Romandebuut van ‘stille Indo’ – Hans Hemmes, AD Haagse courant 18 april 2023

Journalist Hans Hemmes woonde de boekpresentatie bij van Vlucht in de werkelijkheid op donderdag 23 maart 2023. Hij maakte onderstaand artikel met fotografie van Ashley Melissa de Groot.

De online versie van het artikel, een premium AD-artikel, vind je op: https://www.ad.nl/den-haag/na-een-worsteling-brengt-patrick-zijn-eerste-indische-roman-het-verhaal-spreekt-tot-de-verbeelding~a0e3654b/ (met andere titel en foto).

Every picture tells a story: boekpresentatie Vlucht in de werkelijkheid | Den Haag, 23 maart 2023

Ashley Melissa de Groot legde op fenomenale wijze de Nederlandse boekpresentatie vast van mijn debuut Vlucht in de werkelijkheid.
Positieve energie alom in boekhandel De Vries Van Stockum in Den Haag. Het was een sfeervolle, liefdevolle samenkomst.

Voordragen uit je boek en erover vertellen blijft een bijzondere ervaring. Het voelde als een theatervoorstelling. Het decor vormde de boekhandel waar ik sinds mijn jeugd kom, nu gesitueerd in de fraaie Haagse Passage. Journalist, vriend en schrijver Ricci Scheldwacht (hét Indisch maandblad Moesson) begeleidde de avond op zijn bekende warme wijze, waar hij mij veel ontfutselde 😉. Actrice en beeldend kunstenaar Wieteke van Dort, die voor mij veel betekent, nam het boek in ontvangst.
Mijn moeder, kinderen, man, familie, vrienden, collega’s en nog meer bekenden, waren in groten getale naar Den Haag afgereisd: #dankbaar.

Check de website van Ashley Melissa de Groot: https://www.ashleymelissa.com/

Volg mijn website of mijn socials (Facebook, Instagram en LinkedIn) voor actuele informatie rond lezingen en signeersessies die ik de komende tijd in Nederland houd.
Geïnteresseerd in een lezing, signeersessie, interview etc.? Neem dan contact met mij op via de bekende kanalen of via het contactformulier op deze website.

Over het boek
Vlucht in de werkelijkheid is het caleidoscopische verhaal van de vriendschap tussen Erik en Ralph. Twee Indische jongens; bevriend met elkaar sinds hun twaalfde. Vervreemd van elkaar rond hun zeventiende. Weldra verliezen ze elkaar volledig uit het oog als Erik verhuist. Dertien jaar later vindt een onverwachte en ontroerende ontmoeting plaats. Vanaf dat moment pakken zij de draad van hun vriendschap weer op. Aan de hand van een gezamenlijk boekproject wordt hun vriendschap en familiegeschiedenis ontrafeld. Vlucht in de werkelijkheid verhaalt over het leven vóór de dood. Over vriendschap en familierelaties. Met flashbacks naar gebeurtenissen in Nederlands-Indië/Indonesië en Suriname. Vlucht in de werkelijkheid is ook een migratieverhaal. Een verhaal van verbinding.

Vlucht in de werkelijkheid is nu te koop via onder meer:

Liefdevolle en positieve energie bij Nederlandse boekpresentatie Vlucht in de werkelijkheid

#Trots en #Dankbaar

De Nederlandse boekpresentatie van mijn debuut Vlucht in de werkelijkheid was een liefdevolle en sfeervolle samenkomst. Warme, positieve energie alom. Iedereen die er bij was, live of in gedachten: #dankjewel.

Fotografe Ashley de Groot legde alle emoties op geweldige wijze vast. Op Instagram alvast een selectie van haar geweldige fotografie: https://www.instagram.com/senangproducties/ Op mijn website vind je meer beeldmateriaal van deze onvergetelijke avond.
Op Facebook staat ook een mooie selectie van Asley’s foto’s van dit event: https://www.facebook.com/media/set/?vanity=SenangProducties&set=a.667503645378777

Voordragen uit je boek en erover vertellen blijft een bijzondere ervaring. Het voelde als een theatervoorstelling. Het decor vormde de boekhandel waar ik sinds mijn jeugd kom, nu gesitueerd in de fraaie Haagse Passage. Journalist, vriend en schrijver Ricci Scheldwacht (hét Indisch maandblad Moesson) begeleidde de avond op zijn bekende warme wijze, waar hij mij veel ontfutselde 😉 Wieteke van Dort, die voor mij veel betekent, nam het boek in ontvangst. Mijn moeder, kinderen, man, familie, vrienden, collega’s en nog meer bekenden, waren in groten getale naar Den Haag afgereisd.

Deze avond werd gerealiseerd door Boekhandel De Vries Van Stockum in Den Haag, Ricci Scheldwacht, Wieteke van Dort, Scott Schotsborg en Senang producties.

De komende tijd geef ik lezingen en signeersessie door heel het land. Volg mij via LinkedIn, Facebook, Instagram of deze website voor alle actuele informatie.

Tot daar. Tot ziens.

Geïnteresseerd in een lezing, presentatie, signeersessie of interview? Neem dan contact met mij op via de bekende kanalen.

23 maart 2023: boekpresentatie Vlucht in de werkelijkheid

‘Haagse schrijver Patrick Wouters presenteert zijn debuut Vlucht in de werkelijkheid

Wees welkom op de boekpresentatie van het debuut van geboren Hagenaar Patrick Wouters. Tijdens de boekpresentatie interviewt Ricci Scheldwacht (redacteur van Indisch maandblad Moesson) Patrick over zijn caleidoscopische boek.
Het eerste exemplaar van Vlucht in de werkelijkheid wordt aangeboden aan actrice Wieteke van Dort. Uiteraard is er na de presentatie ruimte voor signeren én kan er lekker worden geborreld.

Wat: Boekpresentatie Patrick Wouters
Waar: De Vries van Stockum Den Haag, Passage 11
Wanneer: donderdag 23 maart 2023, 18.00 (inloop 17.30)
Toegang : gratis’

Aanmelden is niet nodig. Het is een gezellige literaire kumpulan tussen de boeken 😉

Over het boek
Vlucht in de werkelijkheid is het caleidoscopische verhaal van de vriendschap tussen Erik en Ralph. Twee Indische jongens; bevriend met elkaar sinds hun twaalfde. Vervreemd van elkaar rond hun zeventiende. Weldra verliezen ze elkaar volledig uit het oog als Erik verhuist. Dertien jaar later vindt een onverwachte en ontroerende ontmoeting plaats. Vanaf dat moment pakken zij de draad van hun vriendschap weer op. Aan de hand van een gezamenlijk boekproject wordt hun vriendschap en familiegeschiedenis ontrafeld. Vlucht in de werkelijkheid verhaalt over het leven vóór de dood. Over vriendschap en familierelaties. Met flashbacks naar gebeurtenissen in Nederlands-Indië/Indonesië en Suriname.

Vlucht in de werkelijkheid is nu te koop via onder meer:

Neem voor lezingen en signeersessies contact op met Patrick Wouters.

Als de luiken sluiten: Suriname 2023

De schrik zit er goed in bij Surinamers die ik spreek na de uit de hand gelopen protestacties in Paramaribo. Wat aanvankelijk op een gemoedelijke massademonstratie tegen de regering Santokhi-Brunswijk leek, mondde in een vloek en een zucht uit in een brute orgie van dierlijk vernielingsgeweld. Ongekend voor Surinaamse begrippen: het spook van de staatsgreep van 25 februari 1980 stak de kop op. Voor even.

Just another Friday
Die vrijdagochtend 17 februari 2023 begon voor mij zoals de meeste vrijdagen: vroeg op pad. Het centrum van Paramaribo is nietsvermoedend stil en toch gebeurt er van alles om mij heen. Her en der komen uit verschillende straten groepjes mensen met vlaggen, onderweg naar het Onafhankelijkheidsplein. Nabij het Presidentieel paleis en de Nationale Assemblee. Als we langs het gerestaureerde gebouw van het Surinaamse parlement rijden krijg ik een visioen van rook en brokstukken. In mijn dagdroom is het pas gerestaureerde gebouw vernield.
Schouderophalend ontbijtt ik bij Combé bazaar, drink koffie bij mijn favoriete Jazz café om vroeg in de middag een powernap te doen. In mijn droom lijk ik in een veldslag verzeild. Word wakker van het geluid van helikopters en sirenes. Mijn Tour of Duty droom is werkelijkheid.
Vanaf dat moment ontploft social media totdat de regering de toegang ertoe blokkeert. Mensen jutten elkaar op en maken elkaar bang met allerlei screenshots en filmpjes. Plundervideo’s worden grif gedeeld. De ene bevolkingsgroep fulmineert tegen de ander: Hindoestanen versus creolen (‘koeli-blakaman’)
Als de rust lijkt teruggekeerd en de stad zijn wonden likt, loop ik vlak voor zonsondergang naar de Palmentuin. Ik MOET proeven hoe de sfeer is. Al is het alleen maar om alle escape routes te kennen: een aantal straten is afgesloten. De Wakapasi (wandelpromenade bij de Palmentuin) is dicht. De laatste cabana die open is sluit de luiken:
‘We moesten dicht. Maar ik wilde mijn gasten nog niet wegsturen. De sfeer was grimmig vanmiddag. Een meute woestelingen trok aan ons voorbij. Ik wil nu naar mijn kinderen.’

The day after
Zaterdagochtend napraten met vriendin T.
Regering en politie zijn compleet overvallen. Maar hoe kon je dit niet zien aankomen?
‘De vice-president had garen kunnen spinnen bij de apathie van de grote misleider’, zoals zij Chan placht te noemen. ‘Maar ja, die is te dom. Die wil je zelf niet als vakkenvuller bij Choi’ s aannemen.’

Zonder woorden. President en Vice-president ‘united‘ tijdens de persconferentie. Bron foto: Facebook.

Obligaat geblaat
Politici in binnen-en buitenland (gespeend van enige empathie) buitelen over elkaar heen om de aanval op de democratie te veroordelen en repressief op te treden. Maar niemand staat stil bij het waarom van deze wanhoopsdaad. Het water staat de mensen aan de lippen. Het is nog nooit zo erg geweest. Dat is wat ik zie en te horen krijg:
‘Hoe kun je stelen van je eigen volk?’
‘Suriname is een kleptocratie.’
‘Failed state. Dat zijn we. Ik wil dat van jou niet horen. Maar ík mag het zeggen van mijn man.’

De mensen die ik spreek zijn in mijn bijzijn meer uitgesproken en feller in hun oordeel dan ik gewend ben.
Als we zondag de stad uit willen om de hectiek van deze tijd te ontvluchten, blijkt dat het ook die dag niet mogelijk is om te tanken. Files van auto’s en mensen met jerrycans. We blijven in de stad.

A new dawn
Maandagochtend rond kwart voor zeven loop ik langs de oudste rotizaak van Combé. Het is stil. De scholen zijn dicht. Geen drommen scholieren die een ontbijtroti halen. Geen dubbel geparkeerde auto’s van ouders of werknemers op weg naar hun werk.

‘Dag meneer. Hoe gaat het met u?’
Ik antwoord zoals ik moeders en haar zonen iedere ochtend begroet:
‘Rustig. Rustig. Alles goed.
Mijn vegetarische roti staat al klaar. Zonder grote rotiplaat dit keer.
‘Even voelen hoe het vanmorgen gaat meneer.  Mogen het ook twee kleintjes zijn. We weten niet hoe de zaken vandaag gaan lopen?’
Ik knik en zie voor het eerst angst in zijn ogen. Of is het gewoon bezorgdheid?
‘Voorzichtig meneer. Fijne dag meneer. Voorzichtig hoor.’

In Paramaribo blijven de rolluiken voorlopig dicht. Dat is het beeld wat ik nu zie, slenterend door de binnenstad. De abominabele kwaliteit van het wegdek geeft fijntjes de stand van het land weer. De kloof tussen de elite en de have-nots lijkt groter dan ooit.