In zeker drie sollicitatiegesprekken is mij naar mijn favoriete boek(en) gevraagd. Het grote avontuur (Le grand Meaulnes) van Alain-Fournier zat daar altijd bij. Ik kreeg het ooit als verjaardagscadeau van het afdelingshoofd dat mij aannam.
Deze nog altijd veel gelezen klassieker uit de Franse literatuur is het enige boek dat Alain-Fournier kon afmaken. Als militair werd hij (zevenentwintig jaar oud) in september 1914 als vermist opgegeven. Pas in 1991 werd zijn stoffelijk overschot gevonden in een bos bij Verdun.
Het grote avontuur vertelt van de zoektocht van Augustin (de grote) Meaulnes naar het geheimzinnige landhuis waar hij ooit – verdwaald – terecht was gekomen en waar hij zijn grote liefde, de beeldschone Yvonne de Galais had ontmoet.
De oude school en het geheimzinnige landhuis bestaan nog steeds. In la Chapelle D’Angillon, in de buurt van de ‘geheimzinnige’ bossen van de Sologne, is een museum aan Alain-Fournier gewijd.
In de reeks Salamander Klassiek verscheen onlangs de elfde druk van de Nederlandse vertaling door Max Nord.

Hoe ziet uw favoriete boeken top drie er uit?

Ik schreef hier eerder over mijn favoriete Gouden Boekjes.
Goed nieuws voor de liefhebber: Uitgeverij Rubinstein brengt de ‘oude’ titels weer terug op de Nederlandse markt.
Kijk op de speciale Gouden Boekjes website voor de nieuwste titels.

Mijn favoriete Indonesische schrijver Pramoedya Ananta Toer zal nog even tot donderdag moeten wachten. Dan pas wordt bekend gemaakt wie de Nobelprijs literatuur krijgt.
Ieder jaar wordt zijn naam wel genoemd als mogelijke kanshebber. Ik hoop dat hij nu eens in de prijzen valt. Wie zijn boek Het meisje van het strand heeft gelezen, zal begrijpen waarom.
Pramoedya Ananta Toer, geboren in 1925 in Blora (ook de geboorteplek van mijn moeder), heeft jarenlang gevangen gezeten. Tijdens zijn gevangenschap heeft hij gewerkt aan zijn magistrale tetralogie over de opkomst van het Indonesisch nationalisme: Aarde der mensen, Kind van alle volken, Voetsporen, Het glazen huis .
De meeslepende verhalen vertelde hij eerst aan zijn medegevangenen. Pas later werden ze op schrift gesteld.
De meeste van zijn boeken zijn overigens vertaald in het Nederlands en uitgegeven door Uitgeverij De Geus. Een omvangrijk oeuvre met vele verrassingen.
In 1999 kon Pramoedya voor eerst sinds jaren Indonesië verlaten voor een heuse toernee. Marco van Bolhuis maakte de foto tijdens het bezoek van Pramoedya aan Den Haag.

Alex G. Bardsley heeft een uitgebreide website aan Pramoedya gewijd.

Foto: © Marco van Bolhuis