De hutkoffer is leeg.

In de platenkoffer
nog een paar lp’s.

Toch komt er telkens iets tevoorschijn
wanneer ik ze open.

Een foto.
Een lied.
Een herinnering.
Een vraag.

Soms zelfs een verhaal
waarvan ik nog niet wist
dat het bestond.

De reis is voorbij.
De spullen uitgepakt.
De jaren verstreken.

En toch lijkt niets
echt verdwenen.

Niet zolang een foto
een gezicht terugbrengt.

Niet zolang een lied
een kamer kan vullen
met mensen die er niet meer zijn.

Misschien bewaren voorwerpen
meer dan wij vermoeden.

Een hutkoffer.
Een platenkoffer.

Twee stille getuigen
van een overtocht.

Niet van wat werd meegenomen.
Maar van wat bleef.

Uit: Ik was daar nog even
Mijmermomenten – Patrick Wouters