Niet alles
vraagt
om een antwoord.

Soms
vraagt het leven
alleen
of je kunt wachten.

Niet gelaten.
Maar aandachtig.

Zoals een koffie
die nog moet doorlopen.

Zoals regen
die vanzelf ophoudt.

Zoals een reis
die je pas begrijpt
wanneer je ophoudt
haar vooruit te lopen.

Sabar.
Geduld.

Misschien
is dat wel
de zachtste vorm
van vertrouwen.

Uit: Ik was daar nog even
Mijmermomenten – Patrick Wouters