Je komt ze nog wel eens tegen in de nalatenschap van een verzamelaar of op rommelmarkten: 78-toerenplaatjes met een fraai platenlabel in een bruinpapierenhoes. Edison Bell Radio was zo’n platenlabel dat zelfs ruimte bood aan krontjongmuziek.
Het Haagse krontjongorkest Eurasia mocht in 1928 in Londen een plaatopname maken in de Edison Bellstudio’s. Krontjong Toegoe (Lief Indië) en Krontjong Kemajoran (Nacht Sirenen) werden in bakeliet geperst. Een label in Art Deco stijl bezegelde de opname. Volgens de overlevering waren de jonge leden van dit gezelschap Indische studenten uit Leiden en Delft. Met optredens konden de studenten die financiële hulp nodig hadden, worden ondersteund . Naar het schijnt heeft Eurasia ook in Parijs en Boedapest opgetreden en zijn later ook Nina Bobo en Ramboet Itam, Matanja Galak aan het bakeliet toevertrouwd. Wie meer informatie heeft over deze legendarische plaatopnames en het orkest kan zijn of haar reactie hier onderaan plaatsen.
Ruis en gekraak begeleiden melancholische krontjongklanken terwijl de melodie mijn dochter van 8 aan ‘vroeger’ doet denken.
Lees ook: Somewhere in England
Ik heb geen strafblad en nergens zult u iets lezen over Patrick W. te H. Ook zult u van mij nóóit foto’s aantreffen met een zwart balkje voor mijn gezicht. Nooit? Zeg nooit nooit! Ik beken meteen. Ik ben het op deze foto, pakweg 25 jaar oud en nog vol met idealen. De foto is gevonden in het archief van de Stasi, de gevreesde geheime dienst van de in mijn ogen verwerpelijke socialistische heilstaat die de (voormalige) DDR was. Tussen 1983 en 1985 vervulde ik als dienstweigeraar mijn vervangende dienst bij de vredesbeweging. Het was de tijd van de anti-kernwapendemonstraties en nog meer acties waarvoor ik toen de straat op ging. Van 1986 tot en met 1990 was ik bovendien bestuurslid. Het was ook de tijd dat de Nederlandse geheime dienst, de BVD, met regenjassen en al, belangstelling toonde voor bewegingen links van het midden. Het kantoor waar ik werkte is tijdenlang geobserveerd en telefoons werden daadwerkelijk afgeluisterd. Bij het pannenkoekenhuis op het Malieveld (bekend bij trouwe Pasargangers) liepen de heren in hun opvallende regenjassen de deur plat. Natuurlijk hadden allerlei geheime diensten interesse in mensen en organisaties die zich inzetten voor vrede en gerechtigheid. Neemt u van mij maar aan: er is weinig voor nodig om in het archief terecht te komen van een geheime dienst. Mijn foto en die van vele anderen is gepubliceerd in Over de Muur. De DDR, de Nederlandse kerken en de vredesbeweging van Beatrice de Graaf. De Graaf concludeert in haar promotie-onderzoek dat niet alleen de politiek, maar ook Nederlandse kerkgangers en vredesactivisten de jaren zeventig en tachtig de Muur tussen oost en west hebben doorbroken. Als eerste onderzoeker heeft De Graaf uitvoerig de Stasi-archieven onderzocht op spionage jegens Nederlandse personen en organisaties. 
Mijn werkgever heeft wijselijk besloten de nieuwe spelling pas vanaf 1 augustus 2006 toe te passen.
Bedankt voor uw bezoek aan mijn websites en weblog. Ik wens u een gezond, gezellig en voorspoedig 2006 toe!. Wie weet tot logs …
Patrick Wouters 