Op maandagavond 8 december 1980 legde ik de laatste hand aan een artikel over John Lennon, bestemd voor de schoolkrant, nog niet bewust van het drama dat enkele uren daarna in New York zou plaatsvinden.
Na een stilte van vijf jaar waarin John de tijd had genomen om voor zijn zoontje Sean te zorgen, had hij in de zomer van 1980 weer de muziekstudio opgezocht. De single (Just like) starting over , markeerde een nieuw begin en het album Double Fantasy een veelbelovende nieuw ingeslagen weg met sterke songs van Lennon. Een goede aanleiding dus voor een korte beschouwing over de oprichter van de op dat moment ook immens populaire band The Beatles (tien jaar daarvoor opgedoekt).
In de vroege ochtend van dinsdag de negende wekte mijn moeder mij met de mededeling: “John Lennon is dood. Hij is vermoord.”
24 jaar zijn voorbij gevlogen, maar nog altijd luister ik graag naar veel van zijn songs.
Acda en De Munnik verwoorden in Laat me slapen precies zoals ik mij toen die ochtend voelde …
Beluister een fragment.
John Lennon:Life is what happens to you while you’re busy making other plans.
John and Yoko, 26 november 1980 © Allan Tannenbaum
Zij sloten hun succesvolle theatertournee 3 december af in Leiden: Colin Blunstone en Rod Argent, The Zombies.

Van Happy X-mas (War is over) tot Do they know it’s Christmas.
Een voorpublicatie in AD Magazine maakte me nieuwsgierig naar het nieuwe boek van Hella Haasse: Bij de les. Schoolplaten van Nederlands-Iindië. Een nieuw boek van Hella Haasse is altijd iets om naar uit te kijken. Vreemd genoeg zijn de schoolplaten mooier afgedrukt in het magazine van het Algemeen Dagblad dan in het boek zelf. Ik vind de schoolplaten op het glanzend papier dat uitgeverij Contact heeft gebruikt niet mooi overkomen. De tekst van Hella Haasse is zoals altijd de moeite van het lezen waard. De schoolplaten roepen bij haar meer vragen op dan nostalgie: wat is waar en wat is niet waar op deze schoolplaten?


In zeker drie sollicitatiegesprekken is mij naar mijn favoriete boek(en) gevraagd. Het grote avontuur (Le grand Meaulnes) van Alain-Fournier zat daar altijd bij. Ik kreeg het ooit als verjaardagscadeau van het afdelingshoofd dat mij aannam.
De oude school en het geheimzinnige landhuis bestaan nog steeds. In la Chapelle D’Angillon, in de buurt van de ‘geheimzinnige’ bossen van de Sologne, is een museum aan Alain-Fournier gewijd.
De stille kracht, naar het boek van Louis Couperus, is nu verkrijgbaar op DVD.