Mochtar Lubis 1922 – 2004

Op 4 juli jl. overleed in een ziekenhuis in Jakarta, schrijver en journalist Mochtar Lubis.
Lubis was in Nederland zeker geen onbekende.
Zijn overlijdensbericht kwam ik toevallig tegen op The Jakarta Post online. In de Nederlandse media heb ik er niets over gelezen of gehoord.
Mochtar Lubis werd in 1922 geboren in Padang op West-Sumatra. In Europa is hij vooral bekend geworden als de journalist, die in het Indonesië van Soekarno en Soeharto geen blad voor de mond nam. Zijn strijd voor persvrijheid en tegen corruptie heeft hem vele jaren gevangenschap gekost.
In Nederland zijn de boeken van Lubis helaas alleen nog maar antiquarisch te verkrijgen.
Weg zonder eind (Djalan Tak Ada Udjung) uit 1969 speelt zich af tijdens de tijd van de eerste politionele actie. Het is nog steeds een boek dat ontroert.
Ook bekend is het in Nederland veel verkochte geschiedenisboek Het land onder de regenboog. Rijk geïllustreerd, maar vooral interessant omdat het ons een Indonesische visie op de geschiedenis van de gordel van smaragd gunt.
Zijn reisboek, Insulinde, Het land onder de zon, is minder bekend, maar net zo bijzonder: het toont zonder opsmuk de liefde voor zijn land.
“Kom dus met me mee en bezoek het Indonesië van vandaag en we zullen zien, wat we wíllen zien. Ik kan niet beloven dat het allemaal even mooi en ontroerend zal zijn.”

De filialen van boekhandel De Slegte hebben bovengenoemde boeken ongetwijfeld staan.

The Jakarta Post online

Geen held

8 Baan, Vogel Rok, Python, Schommelschip of noem maar op: aan mij niet besteed. Ik ben geen held wat dat betreft. Mijn zoon wilde pas in The Pirat als ik de eerste keer mee zou gaan. Goed dan, vooruit dan maar. Spijt, spijt,spijt.
Ik kwam er misselijk uit en mijn zoon heeft vervolgens nog 1 uur (!) doorgebracht in het schommelschip van Drievliet.

Scoubidou


Mijn kinderen zijn al weken in de ban van scoubidou. Scoebidoe, de gekleurde touwtjes waarmee van alles en nog wat geknoopt kan worden. Dé rage van 2004. Zeer waarschijnlijk is de naam afkomstig van het liedje Du pommes, du poires, du scoubidou van de deze maand overleden Franse zanger Sacha Distel. Hij zou ooit van fans in elkaar gedraaide electriciteitsdraadjes hebben gekregen: de oer-scoubidou.

In ieder geval zijn de kids er zeer behendig in. De ene na de andere sleutelhanger wordt gemaakt. Ze zijn er mee, zonder dat ik het wist, langs de deuren geweest. Om te verkopen, tot mijn grote schrik, met flinke winst …

Meer weten over scoubidou?

Boomkat

‘Papa, papa, vlug, vlug, wil je Jimmy uit de boom halen?’ In paniek vertelde mijn zoon dat onze kat in een héle hoge boom was geklommen en er niet uit kon komen.
‘Hij is er zelf ingeklommen, dus hij zal er ook wel zelf uitkomen. Jut ‘m maar niet op’, stelde ik hem gerust.
Na een halfuur riep mijn oudste dochter dat ik nu ‘echt’ met de ladder moest komen, want hij kwam er nog steeds niet uit.
Ik met de ladder er naar toe, maar Jimmy wilde niet aangeraakt worden, laat staan bevrijd worden uit zijn ‘benarde’ positie. Een flink uithaal met zijn klauwen kon ik krijgen. Hij vond het wel best daar in die boom. Een lekkere hangplek.
Uiteindelijk werd hij kriegel van al die soesa en sprong hij er uit, weg van alle drukte.

Brian Wilson in Den Haag

Wegens vakantie kon ik de reprise van Brian Wilson presents Smile niet bijwonen. Jammer, maar gelukkig was ik 13 maart wel van de partij in de Pepsi Stage in Amsterdam.
Smile, het legendarische, nooit uitgebrachte album van The Beach Boys, is met recht een muzikaal meesterwerk.
Cabaratier Sjaak Bral was 13 juli jl. in het Concertgebouw aanwezig en sprak op zijn website een treffende recensie in.
Ik kwam deze mp3 tegen op de weblog van radiomaker René Steenbergen . Zijn altijd lezenswaardige weblog was voor mij de definitieve aanleiding om met een eigen weblog te beginnen.

Luister naar de Sjaak Bral mp3

Gouden Boekjes


Ooit kreeg ik voor vaderdag van mijn kinderen een drietal Gouden Boekjes waar ik zelf als kind verzot op was: Vijf brandweermannetjes, Het Koekemannetje, De gele taxi
Ook hield ik veel van Wim is weg en van Sambo, het kleine zwarte jongetje.
Mijn dochters willen graag dat ik voorlees uit de Gouden Boekjes. Prachtig geïllustreerd. Heerlijk om te lezen en om uit voor te lezen.
De eerste reeks Golden Books verschenen in 1942 bij uitgeverij Simon & Schuster in New York. In 1953 zijn ze door uitgeverij De Bezige Bij op de Nederlandse markt gebracht. Onder redactie van Annie M.G. Schmidt en Han G. Hoekstra werden de leukste verhalen uitgezocht en vertaald.
Er zijn 3 oorspronkelijk Nederlandse boekjes verschenen. Één daarvan is Wim is weg, geschreven en getekend door Rogier Boon, Batavia 1937 – Den Haag 1995.

Wat was uw favoriete titel?

Zomervakantie

Ze stuiteren al weken door het huis. Storm op komst? Nee. De zomervakantie is begonnen. Uitgelaten, verwachtingsvol en onrustig. Voorpret wordt onrust. Vakantiestress wordt voorpretstress.
Een weekje thuis, een weekje weg. Niet naar Frankrijk zoals altijd, maar weg in eigen land. En nu maar hopen dat het droog blijft.
Mijn jongste dochter weet mij te ontroeren als zij mij vol trots een plastictas met sprokkelhout laat zien.
‘Papa, voor jouw. Voor het kampvuur.’
Kinderen en rituelen. In Frankrijk was het vaste prik. Voor het avondeten hout zoeken voor op het kampvuur. Barbeque. Marshmellows aan een stok. Ik neem met veel oh’s en ah’s de zak in ontvangst. Ik vertel nog maar niet van huisregel 1 op de nieuwe camping: kampvuur verboden.