Momenteel maak ik frequent gebruik van Facebook via iPhone of PC. Een digitale uitlaatklep waar het goed vertoeven is. Een prima stek om (al dan niet afgeschermd), foto’s, teksten enzovoort, online te delen. Dit is wat ik er al eerder over schreef:
“Sociale media (zoals Twitter, Yammer, Hyves, LinkedIn, Ambtenaar 2.0, fora en weblogs) zijn de laatste tijd steeds belangrijker geworden. Bij het updaten van mijn sluimerende facebookaccount, nodigde ik per ongeluk de halve wereld uit (van familie, vrienden, collega’s, kennisen tot aan de Belastingdienst en Nuon). Veel gestelde vraag aan mij: “Pat ik heb nog geen Facebook, is het wat voor mij?”. Aanvankelijk raadde ik iedereen aan het niet te doen. We zitten al te lang achter de pc, maar bij nader inzien biedt het toch wel voordelen. Ik zie het ook in mijn werkomgeving, waarin Yammer en Twitter als snelle communicatiemedia gebruikt worden in plaats van e-mailen of telefoneren. Het communityprincipe erachter spreekt me wel aan. Voor het werk biedt het talloze mogelijkheden om kennis en ervaring te delen. Privé: foto’s, muziek, boeken enzovoort. But don’t worry: Ik kom nog steeds op visite, verstuur kaarten met kerst, schrijf e-mails, pak de telefoon of loop bij collega’s langs. Ik ben voorstander van sociale media, maar gebruik het verstandig 😉 ”
At Facebook again since Augustus 2010
Onlangs stapte ik in de wereld die iPhone heet. Weinig was nodig om in de ban te raken van het mooiste speelgoed van de 21ste eeuw. Op mijn werk zag ik sommige collega’s dagelijks in de weer met Blackberrys en andere toestellen die maar niet bieden wat de advertenties doen beloven. Praat dan even met Applefreaks en je bent zo omgepraat. Een sterke aanbieding van studentmobiel trok mij tenslotte over de streep. En zo bezit ik sinds kort ook de Nespresso onder de smartphones.
Apple heeft het goed voor elkaar wat naamsbekendheid betreft. Daarnaast zijn de vormgeving en technische mogelijkheden om bij te watertanden. Toch blijft waakzaamheid geboden: de Applekerk maakt ook niet altijd waar wat ze pretendeert. Zo zijn er legio verhalen over de vermaarde service van het bedrijf als er iets mankeert aan je apparaat. Hoofdredacteur Tjerk Lammers van het muziekblad Revolver (thans Lust for life), constateerde eens dat er meer mensen bij de technische dienst stonden dan in het winkelgedeelte van het Apple Centre. Ik laat me echter nog even niet van de wijs brengen: voorlopig is het mooi speelgoed. Qua communicatie kan Apple nog wel wat leren. Het bedrijf reageerde slecht en traag op de problemen met de iPhone 4.
In 1985 verraste 
Vrijdag 6 november, Van Sneek naar Soerabaja, een Indisch beeldverhaal verteld door Patrick Wouters. Voordracht tijdens een bijzondere Indische avond in Koudekerk aan den Rijn (besloten).
Het had wat voeten in de aarde. Het bestellen van een ticket voor het eenmalige optreden van 
Patrick Wouters 