"In het oude centrum van Barcelona ligt het Kerkhof der Vergeten Boeken. Hoofdpersoon Daniel Sempere wordt door zijn vader, weduwnaar en boekhandelaar, meegenomen naar deze geheimzinnige, verborgen wereld van verhalen.
Vanaf dat moment neemt Daniels leven een wending die hij niet had kunnen voorzien. Hij mag een boek uitzoeken en kiest De schaduw van de wind, geschreven door een zekere Julián Carax. Het boek laat hem niet meer los, ook al schudt de wereld tijdens het grauwe Franco-regime om hem heen op zijn grondvesten. Hij wil alles weten over het boek en de schrijver. En merkwaardigerwijs lijken alle mensen die hij ontmoet, ook de vrouwen op wie hij verliefd wordt, deel uit te maken van het grote spel waarvan het boek het middelpunt vormt." (Uitgeverij Signature)
De schaduw van de wind (La sombra del viento) is zo’n boek waar je alles voor laat staan…
Op naar het voorjaar…
In ons favoriete grandcafé van dit moment (Grandcafé De Zaak in Alphen aan den Rijn) staan mijn kinderen en ik even stil bij het nieuwe jaar. Sowieso een goed excuus om buiten de deur te eten, daar waar de sfeer en de cappuccino uitstekend is.
Het is stil op straat. Gelukkig. Geen mensenmassa en overvolle winkelstraten. We hebben onze portie winkels gehad. Gewoon een dag om je heel even Alleen op de wereld te voelen en geen deel van het geheel te zijn. Zelfs in de parkeergarage is het prettig vertoeven. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die de laatste week van december ‘onderduiken’.
Binnen is de nieuwjaarswens op het bord gekalkt. De serveerster herkent de kinderen van ons eerste bezoek (eergisteren).
Meer gespitst op goede tafelmanieren dan goede voornemens, zie ik vanuit mijn ooghoeken dat De beste wensen her en der worden uitgewisseld zonder dat mensen er al genoeg van hebben. Ik heb er meestal na De klok al genoeg van 😉 Afijn, 2006 is een goed jaar voor ons geweest. Alles wat een mens gelukig maakt, wens ik jullie hierbij toe! En nu op naar het voorjaar…
Indomania heeft toekomst
Een ongedwongen feestje met inhoud. Zo valt de tweede editie van Indomania in het Amsterdamse Vakzuid op zaterdag 16 december nog het best te typeren. Het bruiste in de voormalige catacomben van het legendarische stadion met vertrouwde en vreemde ingrediënten.
Indomania is gelanceerd met de nodige bombarie en nieuwsgierig makende publiciteit. Maar is die belofte waar gemaakt?
Is Indomania interessant genoeg om naar uit te kijken als Indo en niet-Amsterdammer met roots in Den Haag? Ja zaker!
Indomania belooft een concept te worden dat jaren mee kan. In korte tijd werd een programma samengesteld dat ambitieus genoeg is om Indomania te laten uit groeien tot een inspirerende culturele vrijplaats voor mensen met een Indische achtergrond en sympathisanten.
Indische wonderkinderen werden in Vakzuid even van hun voetstuk gehaald om in het café hun ware talent te tonen. Het Oosters geurenkabinet liet herinneringen tot leven komen: “de geur van petroleum bracht mij terug naar mijn kindertijd, dartelend rond de aladin, die thuis voor bijverwarming zorgde”.
Verhalenvertellers, muzikanten, deejays, filmmakers, schrijvers en andere creatievelingen losten elkaar in hoog tempo af. Talkshows leverden genoeg discussie op om na sluitingstijd nog verder te gaan. Een smeltkroes aan mogelijkheden. En zo zal Indomania de tongen los blijven maken.
Intieme voorstelling Ernst Jansz
Molenbeekstraat, een muzikaal verhaal
Gezien:
Première, Kleine Komedie Amsterdam
Evertshuis, Bodegraven
Dernière, Leidse Schouwburg
“Bijzonder mooi”, “Integere voorstelling”, “Bij vlagen ontroerend”, “Prachtig uitgebeeld”, waren enkele van de vele reacties die ik oppikte tijdens de verschillende uitvoeringen die ik bezocht van het theaterprogramma van Ernst Jansz met medewerking van Shelly Lapré.
De kracht van de voorstelling lag hem in de intimiteit en de mooi gebrachte, gevoelige liedjes, waarvan vooral die aan de piano de mensen in het publiek stuk voor stuk raakten.
Zelf was ik nog al verrast door deze afwisseling, de combinatie met de Indische sprookjes en het spel van Shelly Lapré. Haar bijdrage is een mooi (en inmiddels onmisbaar) onderdeel van het programma. Ik realiseer me nu wat ik miste bij voorgaande
optredens van Jansz en Lapré die ik heb gezien (2003/2004): de juiste belichting en entourage.
Nu het geluid en de belichting zo perfect zijn, is de voorstelling echt een streling voor het oog: letterlijk én figuurlijk, beeldende kunst. Shelly Lapré illustreerde de voor haar geschreven Indische sprookjes op onnavolgbare wijze met licht en schaduw, terwijl Ernst Jansz haar begeleidde op fluit en percussie.
Natuurlijk had ik eerst mijn kaarten gezet op een uitvoering van Molenbeekstraat van Ernst Jansz met band (Bintang Theater, Den Haag, mei 2006), maar sinds de première in Amsterdam ben ook ik helemaal om: de voorstelling is van “een betoverende schoonheid”.
Molenbeekstraat, een muzikaal verhaal gaat tijdens het theaterseizoen 2007/2008 in reprise.
geselecteerd als gefixeerd bericht
Welkom op http://www.patrickwouters.nl
Patrick Wouters schrijft voor diverse media artikelen, interviews, recensies, reportages en verhalen.Via de verschillende categorieën (rechts) kunt u oudere logs en artikelen lezen.
Kijk ook eens op indischalbum.nl
Vandaag is morgen gisteren
Paul van der Put 1926 – 2006
Vanmorgen is oud-journalist en schrijver Paul van der Put overleden. Hij schreef onder meer het succesvolle Het boek der Indo’s (uitgeverij Indonet).
Van der Put was ook redacteur bij het Vrije Volk en publiceerde in verschillende bladen. In 2005 verscheen het spannende boek Het ware drama van de Bounty. Hij werkte aan het boek De liefde der indo’s.
In 2003 publiceerde hij het sfeervolle Fotoboek der Indo’s in de serie Indisch Beeldverhaal op www.indischalbum.nl
Het Boek der Indo’s is uitsluitend nog verkrijgbaar via Gopher.
Shelly Lapré
Beeldend kunstenaar en performer Shelly Lapré levert een belangrijk aandeel in de voorstelling Molenbeekstraat van Ernst Jansz, die dit seizoen in de Nederlandse theaters te zien is. Zij danst en speelt met licht en schaduw en illustreert op unieke wijze de Indische sprookjes in de voorstelling. Lees hier hoe de samenwerking met Ernst Jansz tot stand is gekomen en over haar aandeel in de voorstelling.
Patrick Wouters 