Wegens vakantie kon ik de reprise van Brian Wilson presents Smile niet bijwonen. Jammer, maar gelukkig was ik 13 maart wel van de partij in de Pepsi Stage in Amsterdam.
Smile, het legendarische, nooit uitgebrachte album van The Beach Boys, is met recht een muzikaal meesterwerk.
Cabaratier Sjaak Bral was 13 juli jl. in het Concertgebouw aanwezig en sprak op zijn website een treffende recensie in.
Ik kwam deze mp3 tegen op de weblog van radiomaker René Steenbergen . Zijn altijd lezenswaardige weblog was voor mij de definitieve aanleiding om met een eigen weblog te beginnen.
Gouden Boekjes
Ooit kreeg ik voor vaderdag van mijn kinderen een drietal Gouden Boekjes waar ik zelf als kind verzot op was: Vijf brandweermannetjes, Het Koekemannetje, De gele taxi
Ook hield ik veel van Wim is weg en van Sambo, het kleine zwarte jongetje.
Mijn dochters willen graag dat ik voorlees uit de Gouden Boekjes. Prachtig geïllustreerd. Heerlijk om te lezen en om uit voor te lezen.
De eerste reeks Golden Books verschenen in 1942 bij uitgeverij Simon & Schuster in New York. In 1953 zijn ze door uitgeverij De Bezige Bij op de Nederlandse markt gebracht. Onder redactie van Annie M.G. Schmidt en Han G. Hoekstra werden de leukste verhalen uitgezocht en vertaald.
Er zijn 3 oorspronkelijk Nederlandse boekjes verschenen. Één daarvan is Wim is weg, geschreven en getekend door Rogier Boon, Batavia 1937 – Den Haag 1995.
Wat was uw favoriete titel?
Zomervakantie
Ze stuiteren al weken door het huis. Storm op komst? Nee. De zomervakantie is begonnen. Uitgelaten, verwachtingsvol en onrustig. Voorpret wordt onrust. Vakantiestress wordt voorpretstress.
Een weekje thuis, een weekje weg. Niet naar Frankrijk zoals altijd, maar weg in eigen land. En nu maar hopen dat het droog blijft.
Mijn jongste dochter weet mij te ontroeren als zij mij vol trots een plastictas met sprokkelhout laat zien.
‘Papa, voor jouw. Voor het kampvuur.’
Kinderen en rituelen. In Frankrijk was het vaste prik. Voor het avondeten hout zoeken voor op het kampvuur. Barbeque. Marshmellows aan een stok. Ik neem met veel oh’s en ah’s de zak in ontvangst. Ik vertel nog maar niet van huisregel 1 op de nieuwe camping: kampvuur verboden.
Something for the weekend
Het julinummer van het Engelse muziekblad Uncut heeft als ‘bijlsluiter’ een CD, samengesteld door Paul McCartney:
Something for the weekend … Paul McCartney’s Glastonbury Groove.
Het moet gezegd: een geslaagde compilatie. Niet verwacht, maar toch gekregen. James Taylor, Brian Wilson, George Harrison, Chinmaya Dunster & Virdroha Jamie, Nitin Sawhney, Colin Hay, Steadman, maar ook Nat King Cole, Donovan en Frank Sinatra komen voorbij. Helaas ook McCartney’s Radioslave Mix van Temporary Secretary, maar voor de rest: een puike CD. Een ideale mix van pop, folk, en klassieke muziek.
Belle et Sébastien
Tussen 1968 en 1972 zond de NTS de succesvolle Franse vervolgserie Belle et Sébastien uit.
Wie de serie kent, kent ook de muziek: L’oiseau, gezongen door Medhi El Glaoui, de hoofrolspeler en zoon van schrijfster, regiseur en producer Cécile Aubry.
Sébastien is een weesjongetje dat opgroeit in het besneeuwde hooggebergte en vriendschap sluit met een enorme witte hond: Belle.
Ik herinner me vooral de beelden van het vervolg: een bedroefd jongensgezicht, het strand, het zwarte paard en de vader.
In Frankrijk en Groot-Brittanië is de serie op video uitgebracht. Een Europese versie laat nog op zich wachten.
De stille kracht
Nostalgie. Het maakt niet uit hoe oud je bent. Nostalgie is een virus voor alle leeftijden. Jeugdsentiment trouwens ook.
Internet maakt het alleen maar ‘erger’ 
Ik vroeg de AVRO in 2003 of de serie De stille kracht op DVD zou komen. Ze hadden vooralsnog geen plannen. Maar wie geduld heeft wordt beloond: 4 november 2004 (was 7 september 2004) wordt deze klassieker als 3-DVD box uitgebracht door Bridge Entertainment. Ik las dit nieuws op http://www.bubblegum.nl
Voor wie op zoek is naar nostalgisch tv nieuws is deze site een aanrader.
Er zijn heel wat sites die informatie brengen over klassieke televisieseries. Ik zal ze regelmatig voor het voetlicht brengen in mijn logs.
Kent u ze nog? Belle et Sebastien, Thierry, de Slingeraar (Thierry, la Fronde), Catweazle, De familie Knots, Floris, Johan en de Alverman, Kapitein Zeppos, Oebele, De film van ome Willem en ga zo maar door: Wordt vervolgd.
Camille Claudel
Anne Delbée heeft haar in 1989 vereeuwigd in Une femme.
Isabelle Adjani zette haar overtuigend neer in de film van Bruno Nuytten.
Zij was collega en minnares van Auguste Rodin. Zus van de schrijver-dichter Paul Claudel. Camille Claudel (1864-1943) was bovenal een fantastisch beeldhouwster.
Via de film en het boek maakte ik kennis met haar werk en haar dramatische leven (haar familie liet haar in 1913 opsluiten in een inrichting, waar zij in 1943(!) zou sterven).
Het Singer museum in Laren had in 2001 de primeur van de reizende tentoonstelling Camille Claudel, uit de schaduw van Rodin. In april 2001 zag ik haar zo bewonderde werk in het ‘echt’.
Ik ken geen andere beeldhouwster wiens werk zo’n indruk op mij heeft gemaakt.
Verder lezen over Camille Claudel?
Patrick Wouters 