Er zijn van die boeken die je niet kunt uitstaan omdat ze lijden aan het Dan Brownsyndroom. Boeken waarvan men meestal zegt dat je ze gelezen moét hebben. Waarover iedereen het heeft. Boeken die ík meestal links laat liggen…
Zo’n boek is De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón juist niet. Zelden heb ik met zoveel respect over een boek horen praten als over deze pil van vijfhonderdzoveel pagina’s. Niet eerder heb ik mij zo laten meeslepen door een boek, dat ik zelfs bereid was verlof op te nemen om het uit te lezen.
De schaduw van de wind is in feite een boek in een boek, dat wegleest als een ‘jongensboek’. Een prachtboek waar om de filmrechten zal worden gevochten, maar dat niet verfilmd zal worden als het aan de schrijver ligt.
Naar verluidt is De schaduw van de wind (La Sombra del Viento) deel 1 van een vierluik. Het kerkhof der vergeten boeken zal een nog grotere rol spelen in het vervolg. Vertrouwde karakters uit het eerste deel zullen opnieuw hun opwachting maken in het tweede deel waaraan de schrijver momenteel werkt. En nu maar hopen dat we niet te maken krijgen met het J.K. Rowlingsyndroom…
Verder lezen over De schaduw van de wind kan HIER.
"En nooit wordt er meer dan een tip van de sluier opgelicht…"
"In het oude centrum van Barcelona ligt het Kerkhof der Vergeten Boeken. Hoofdpersoon Daniel Sempere wordt door zijn vader, weduwnaar en boekhandelaar, meegenomen naar deze geheimzinnige, verborgen wereld van verhalen.
In ons favoriete grandcafé van dit moment (
Een ongedwongen feestje met inhoud. Zo valt de tweede editie van Indomania in het Amsterdamse Vakzuid op zaterdag 16 december nog het best te typeren. Het bruiste in de voormalige catacomben van het legendarische stadion met vertrouwde en vreemde ingrediënten.
Molenbeekstraat, een muzikaal verhaal
Vanmorgen is oud-journalist en schrijver Paul van der Put overleden. Hij schreef onder meer het succesvolle Het boek der Indo’s (uitgeverij Indonet).