Om de bouw van een lagere school te realiseren in het Afrikaanse dorp Ouomsom in Burkina Faso, lanceert de Stichting Naaba Yambaga een nieuwe, opmerkelijke campagne.
Voor het bedrag van 10 euro kunt u een bouwsteen voor de toekomstige school adopteren. De teller staat inmiddels op 1499 bakstenen. Nog 1499 bakstenen ter adoptie en dan kan met de bouw worden begonnen. Doet u mee? Uw naam wordt dan vermeld in het Vrienden van de École Naaba Yambaga-register dat in de dorpsschool komt te hangen.
Meer informatie over dit project, de doelstelling van de Stichting Naaba Yambaga en de wijze waarop u een bijdrage kunt leveren, vindt u op de website van de stichting.
Griselda Molemans, bestuurslid van de Stichting Naaba Yambaga, schreef in haar boek In het voetspoor van de panter over de intrigerende zoektocht die vanuit het Nationaal archief in Den Haag naar Burkina Faso, Ghana en Java voerde en die uiteindelijk tot de ontdekking leidde van de Afrikaanse stamvader van haar familie, de naamgever van de stichting én toenmalig dorpshoofd van Ouomsom.
Molenbeekstraat is de straat waar Ernst Jansz de eerste 21 jaar van zijn leven doorbracht. De voorstelling Molenbeekstraat, een muzikaal verhaal, bevat autobiografische verhalen, Indische sprookjes en diverse liedjes waarin hij zijn lotgevallen bezingt. 
Wie niet sterk is, moet slim zijn, is zo’n beetje het motto van de fabels waarin Kantjil, het dwerghertje figureert. De 
Hij schreef When I’m Sixty-four voor zijn vader toen hijzelf pakweg veerttien jaar was. Twintig jaar later, in de winter van 1966, namen de in de Abbey Road studio ondergedoken Beatles een eerste versie op. In de zomer van 1967 verscheen het nummer uiteindelijk op het legendarische album Sgt. 
Mijn buren mogen mijn ladder lenen om de slingers aan de dakgoot op te hangen, ik sjouw en help waar hulp nodig is, maar bedank vriendelijk voor het aanbod om de aanblik van mijn huis te veranderen.
"Het was weldadig”, zo omschreef Yvonne Keuls jaren geleden de sfeer op de Pasar Malam Besar. En dat was het ook dit jaar. Vier dagen lang heb ik mij laten onderdompelen in die sfeer van herkenning en verwantschap. Sterker dan ooit was voelbaar dat de Pasar Malam Besar in alle opzichten het grootste Euraziatische festival ter wereld is. De plek waar de Indische cultuur in al haar facetten de plaats krijgt die ze verdient.
Het saamhorigheidsgevoel, het gevoel ‘ergens’ bij te horen is voor velen de drijfveer om naar het Haagse Malieveld af te reizen. De Pasar Malam Besar is voor hen niet zomaar een willekeurige Pasar Malam. Het lijkt of alles wat met Indisch zijn te maken heeft, daar samenkomt, één keer per jaar, voor dat éne grote feest van herkenning.
Patrick Wouters 